01 - Zonder titel (boot)

Prins Clausbrug: Nout Visser (1944), 1993, graniet en staal, ca. 9 meter. Een bliksemflits. Van hoog naar laag. Glanzend en dof. Pal aan het water. Het weerspiegelt de omgeving als je er omheen loopt. Doe dat maar eens en ga ook naar de overkant van het water. Daardoor valt het niet uit alle hoeken evenveel op. Moderne materialen: zilver glimmend roestvrij staal en rood neon, wat je alleen 's avonds ziet.  Het is een beeld om iets te gedenken: de dertigduizendste elektriciteitsaansluiting van de gemeente Zaanstad !


02 - Anker

Veerdijk 100

03 - Eternity

Poelweg 4   

Dit kunstwerk is

in 1999 geplaatst.  

Het is gemaakt door

Arpad Szombathelyi. 


04 - Flow

Bruynvisweg 1 

Dit kunstwerk is naar aanleiding van het 65 jaar bestaan van het familiebedrijf Sollas Holland B.V.

Sollas packaging machinery is over de gehele een wereld bekend met hun produkten.

Het kunswerk is in 2013 gemaakt door Arpad Szombathelyi  een medeweker van het bedrijf. 

Als kunstenaar is hij bekend door zijn vele kunstwerken in meerder steden.


05 - Het WormerWonenbeeld

Mercuriusweg 1   Kunstwerk voor het kantoor van Wormerwonen.

Het is geplaatst in 2012. Tergelegenheid van het 100 jarig bestaan van de woningcorporatie.

Het kunstwerk is gemaakt door Ben Oldenhof uit Amsterdam.

Het kunstwerk heeft geen echt naam, maar men noemt  "Het WormerWonenbeeld".


06 -  De Stoel

De Drie Morgen / Paardenakker: kunstenaar Jans van Baarsen uit Volendam. Het kunstwerk heeft een plaats gekregen in de nieuwe wijk op het voormalige IJsbaanterrein aan de Poel in Wormer, Jans van Baarsen kreeg de opdracht van de gemeente Wormer in 2004. De stoel is een mooie slanke stoel, met een zitting van biezen en een hoge rug, over de stoel hangt een moderne klapschaats en een ouderwetse Friese doorloper. Jans van Baarsen werd door de bouwer van het IJsbaanproject, Hein Schilder Bouw uit Volendam, benaderd voor een inzending. Zij is eerst gaan kijken bij de toekomstige plaats en in de omgeving. De omgeving is de nieuwbouw van het IJsbaanterrein, slanke huizen, de "Poel" en het "Zwet". De overwegend slanke huizen hebben Jans geïnspireerd tot de stoel met schaatsen er over. Het wonen wordt verbeeld in de stoel, maar ook het leren schaatsen - achter de stoel. Zij heeft voor een hoge stoel gekozen, vanwege de bouwtrant van de woningen. De moderne en ouderwetse schaats over de stoel zijn symbolen voor de nieuwbouw en de historie. Zij wilde de stoel op een lage sokkel zodat er ook door kinderen ingeklommen kan worden. Zij had bij de inzending nog een idee, maar kwam steeds weer bij die stoel uit. Het andere idee was: in plexiglas een schaatser levensgroot vormgeven.


07 - Herinnering aan een papierfabriek

De Gouden Leeuw: Rob Schreefel (1953), 1994, graniet, ca. 5 meter. Rob Schreefel is een echte beeldhouwer. Hij kiest zijn blokken steen, op kleur, op hardheid, en begint te hakken. Natuurlijk maakt hij wel eerst een ontwerp, want bij het hakken (houwen, beeldhouwen) kun je geen stukken steen aanplakken als je een foutje maakt. Wat je weghakt is weg. 

Het gaat de beeldhouwer vaak niet alleen om de vorm van zijn beeld maar juist ook om de soort steen en de afwerking van de buitenkant van de steen, de huid. Want je hebt talloze steensoorten in veel kleuren. Wit marmer, zwart graniet, gelig travertin. En de meeste stenen hebben ook nog een tekening; lijnen, vlekken, strepen, stippeltjes. Als de beeldhouwer de buitenkant van de steen ruw laat zie je niet zoveel van de steen zelf. Hoe gladder, hoe beter je de kleur en de tekening ziet. Deze poort trekt alle aandacht, midden voor het water. Poorten zie je vaak als beeld. Vroeger al. Denk maar eens aan de Romeinen. Een poort wordt door veel mensen gezien als symbool. Een fantasie- grens tussen twee werelden, vóór de poort en áchter de poort.


08 - Verzetsmonument 

Ketelhuisterrein Plantsoen Jan Houtmanhof

Dit is een monument voor de vrede. Een soort vredesboog.

08 - Voor meer informatie zie de pagina oorlogsmonumenten.


09 - Zot op een bokkende ezel

Kokerstraat naast de brug, bij de toegang tot de wijk Middentil: G.J. Ten Wolde, 1988, brons, ca. 1.5 meter. Zo stijf en onbeweeglijk het Verbonden Hoofd (11.7) is, zo beweeglijk is dit bronzen beeld van de nar en de ezel. Het beest bokt om de nar van zijn rug af te gooien. Of wordt de nar aangevallen? Loop om het beeld heen en je ziet de draaikolk van bewegingen van lange, slungelige benen en armen, poten, nek en oren. De punten op de muts van de nar zijn ook extra lang gemaakt waardoor hijzelf nog slungeliger wordt. Het beeld is gemaakt van brons. Eerst moet je met de hand van zachte klei of boetseerwas een 'model' maken. Daarvan kun je dan een afgietsel in brons laten maken. Brons roest niet en is erg taai. Bronzen beelden kunnen goed tegen regen, wind, zon, uitlaatgassen, vuil en stof.


10 - Het "Moriaantje"

Zandweg 24: - Het  "Moriaantje" is het eerste beeld wat Wormer ooit had. Beeldje "Moriaantje", beton, beeldhouwer Gerard van der Leeden uit Bergen, staat voor OBS De Eendracht (vroeger school West daarna De Paltrok) aan de Zandweg sinds opening op 26 april 2007. Moriaantje stond vroeger voor kleuterschool "Het Moriaantje" aan de Rietvinkkade. De naam van de school "Moriaantje" is bedacht door Marjon Brouwer, er was een prijsvraag uitgeschreven behorend bij de opening van de school aan de Rietvinkkade (krant 19-10-1962), en de zesjarige Marjon had de naam ingestuurd die door de jury tot officiële naam werd uitverkoren. Marjon ontving als dank een lepeltje met het "Verbonden hoofd" met inscriptie "Opening kleuterschool". Na sloop kleuterschool kwam het beeldje op de Gemeentewerf van Wormer en in 1997 stond het daar zonder armen als een soort Venus van Milo. (krant 28-08-1997) Het beeldje is duidelijk een negerkindje maar er is niet te zien of het een jongetje of een meisje is. 

De toenmalige burgemeester A. Loggers en de architect van de school, C. Keesman, hadden aan de beeldhouwer gevraagd, in het midden te laten wat het geslacht van het beeld zou zijn. Een jongetje mocht het persé niet worden omdat dat te provocerend zou zijn voor een aantal mensen. Van der Leeden had al eerder twee ontwerpen gemaakt van meisjes-moriaantjes, met rokjes aan. Deze waren echter door Wormer afgewezen. Krant 20-01-1998: directeur school "De Eendracht", Lizzy Heistek hoorde van het beeldje op de gemeentewerf en meldde zich als gegadigde voor het beeldje maar dan wel gerepareerd. De beeldhouwer heeft het beeldje gerepareerd en nu staat het weer in volle glorie voor school "De Eendracht".


11 - Tegels

Zandweg 24 

8 Tegels door kinderen getekend in muur,

geplaatst bij OBS "De Eendracht.


12 - Electriciteitskastjes

Talingstraat;  Electriciteitskastjes voor roerdomp, ijsvogel en lepelaar. Wormer heeft drie vrolijke electriciteitskastjes gekregen waarin roerdompen, ijsvogels en lepelaars lijken te verblijven.  Initiatiefneemster was Margo Kerssens en het ontwerp komt van Lumi Hama. Uit gevoerd door de  Graffiti-artiest Peter Meijn. 

De huisjes staan bij het winkelcentrum op het parkeerterrein.

Het electriciteitskastje 3, het groene Roerdomphuisje is er niet meer.


13 - De Prop

Monument ‘De Prop’ van kunstenaar Herbert Nouwens. ‘De Prop’ is het herinneringsmonument voor de Van Gelder papierfabriek waar Wormer nauw mee verbonden is en vele inwoners werkzaam waren.  In 1984 heeft de Vereniging Zaans Erfgoed zes gietijzeren zuilen afkomstig uit een van de gebouwen van Van Gelder in eigendom gekregen.  In 2008 ontstond het idee om een herinneringsmonument te realiseren met de zuilen als basis. Cees Kruit van de Vereniging Zaans Erfgoed heeft zich hier bijzonder voor ingezet om samen met sponsoren de realisatie mogelijk te maken."De Prop" is een assemblage van gekreukelde RVS-platen, die als een prop papier bovenop  de zes zuilen geplaatst is. Het kunstwerk is  8 m hoog en 600 kg zwaar. De Prop is ruim 4 meter lang, 2,5 m hoog en 2,5 m breed.


14 - Muurschildering Kangoeroe

Een muurschildering op een flats aan de  Koningsvarenstraat : Moritz Ebinger (1961), 2001, acryl, latex en olieverf, ca. 18 meter. Hij plaatste een koperen UFO op het strand in Heemskerk, de Groene Kabor. En liet een monster opduiken in Zuid-Holland.  Hier is geen sprake van monsters. Een enorme kangoeroes van meer dan vijf verdiepingen hoog springen al van verre in het oog. Waarom een kangoeroe? Moritz ziet een flat als een kangoeroe! Binnen zit je lekker veilig en warm, net als in de buidel van een kangoeroe. Daar is geen speld tussen te krijgen! De heldere kleuren zorgen ervoor dat niemand deze kunstwerken kan ontlopen. Moritz Ebinger werkt met bijna alle materialen en technieken, maar nog niet met keramiek. Hij werkt d.m.v. : verwarring, directe actie, poëzie en ironie. 

Hij is zich er van bewust dat men met kunst geen oorlog, honger en ellende kan uitbannen. Omdat zijn werk plekken in het hoofd, de buik, de onderbuik en het merg van de toeschouwer raakt, of mensen inspireert, kan het mensen een stap in de goede richting geven. Moritz Ebinger heeft een enorme fantasie, hij maakte scheepsmodellen van knäckebröd naar voorbeeld van het zeventiende-eeuwse Zweedse vlaggenschip Wasa, dat bij de te waterlating jammerlijk zonk. Beeldend kunstenaar Moritz Ebinger, woont al vele jaren aan de Zuiddijk 209 te Zaandam. Een tweede gele kangoer op een andere flat is inmiddels weg. De muur is grijs geschilderd.  Zie de beelden die inmiddels zijn verdwenen.


15 - Ritmische sculpturale tekening

Gemeentehuis Wormerland: Fredy E. Wubben (1940), 2000, staal en glas, ca. 7 meter. Het gemeentehuis is van zichzelf al een opvallend gebouw, een soort modern kasteel. En om het nog eens te benadrukken staat er ook nog een beeld voor de deur. Van staal en glas, helder turquoise geschilderd. Rank en licht tegen het massieve gebouw. Hoog richt het zich op, een smalle strip, ondersteund door een tweede kronkelende strip. Eén strip lijkt uit de grond  te komen, vouwt om en keert weer terug naar de grond. In de hal van het gebouw verschijnt de strip opnieuw; hier kronkelt hij omhoog in het trappenhuis om te eindigen in een druppel van glas. Zou er onder de grond nog méér zitten? Fredy Wubben  maakt abstracte beelden die soms een vorm hebben die je denkt te herkennen. Hier is dat niet zo. Ze noemt het zelf een 'tekening in de ruimte'. Of is het een stalen slang, turquoise serpentine?