01 -  Herdenking linoleumfabriek (De Lum)

Linoleumstraat  hoek Padlaan:  Leonard Frederiks(1950), 1986, keramiek, gietijzer en beton, ca. 3 meter. Achteraf in de Padlaan staat dit monument. Want dat is het. Géén ruïne, geen rest van een gebouw, al doet het er wel aan denken. Zeven gietijzeren pilaren met één dikke vierkante stenen zuil. Ze doen aan een oude Griekse tempel denken of aan een kerk. Dat komt ook door de voorstelling in keramiek: een vrouw in een blauw gewaad die omhoog kijkt.

 Achter haar zien we vaag twee grote bouwblokken staan. Dit is een ode aan de industrie die hier zo'n belangrijke rol heeft gespeeld en die zoveel mensen werk gegeven heeft. Hier heeft vroeger de linoleumfabriek gestaan, de Lum, zoals de mensen hem noemden. Nu is die verplaatst naar het industrieterrein. De zuiltjes in gietijzer waren 150 jaar geleden het toppunt van modernisme! Net zoiets als internet nú.


02 - De schipper van de Kameleon

Hoek Padlaan en Zuiderhoofdstraat: Annemie de Wit (1939), 1998, brons, ca. 0.75 meter. Je hebt beelden in alle maten en soorten. Sommige zijn abstract en onherkenbaar, andere hebben een vorm uit de wiskunde - een driehoek, piramide, vierkant. Je hebt er die wel duidelijk herkenbaar zijn - een mens, een dier, een boot - maar vereenvoudigd of juist overdreven om iets te verduidelijken. En je hebt beelden die precies weergeven hoe de werkelijkheid is. 

Zoals dit. Hoewel, zulke kleine mensen bestaan niet. En het bootje is wel iets breder gemaakt dan in het echt om er een aardiger compositie van te maken. Dit is een illustratie uit een beroemde jongensboekenreeks De Kameleon, geschreven door Hotze de Roos. Een plaatje in 3-D uitgevoerd.  Het beeld is gemaakt van brons. Eerst moet je met de hand van zachte klei of boetseerwas een 'model' maken. Het origineel. Daarvan kun je dan een afgietsel in brons laten maken. Brons roest niet en is erg taai. Bronzen beelden kunnen goed tegen regen, wind, zon, uitlaatgassen, vuil en stof.


03 - Fluitspelende jongen met meisje

Aghatapark  Parklaan bij de muziektent: G. Rueter, 1963, brons en steen, ca. 1 meter. Soms is een beeld een soort reclamebord voor een plek. Dan maakt het beeld duidelijk wat er daar gebeurt. Zoals hier, een fluitspelend jochie bij een muziektent in het park. Een meisje erachter met een bosje bloemen in haar hand. Beiden vrolijk. De boodschap is duidelijk: van muziek wordt je vrolijk! Maar eerlijk gezegd doet het ook een beetje aan de rattenvanger van Hamelen denken. Ken je dat verhaal?


04 - De Gerrit Schaar Bank

De Gerrit Schaar-bank in het Agathepark, op zaterdagavond 28 juni 1952, ontworpen door architect Leguit, bij het 50-jarig dirigentschap geschonken aan Gerrit Schaar (13-12-1878-05-12-1964), dirigent sinds 1902 van fanfarekorps Onderling Genoegen te Krommenie. Daarnaast had hij een flink aandeel in de successen van harmonie Apolo te Zaandijk. Zijn laatste openbaar muzikaal optreden had plaats 30 augustus 1964. 

Onderling Genoegen gaf toen onder zijn leiding een concert in de geboorteplaats van zijn dirigent, ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van Zaandijks Fanfarekorps. Er is een straat in Krommenie naar hem genoemd. (Krant Typhoon 7 december 1964 + 30 juni 1952) De heer Gerrit Schaar riep altijd: "lelijke oude kachelpijpen daar achteraan", hij was een strengerd, volgens de heer Raap, en schreeuwde altijd als de bassen een nootje lieten vallen. De heer Raap (Raab?) stond aan de wieg van de wederopstanding van het Agathepark. (krant de Zaanlander 21-07-1993


05 - En de zon breekt door…

Eikenlaan 100: Dominiek Steinmeijer (1957), 2001, roestvrij staal en glas, ca. 5 meter.Als je vanaf de straat tussen de woonblokken doorkijkt komt ineens het geknikte stalen beeld van Dominiek Steinmeijer te voorschijn. Rank en kaal, met alleen bovenin drie kronkelige wolken die bobbelige verdikkingen vertonen. Lichtgroen. Verbrokkeld bushokjesglas is het, vastgelijmd op de stalen buis. Het ziet er mossig uit, of als kristalsuiker, maar ook raadselachtig. Het licht speelt er mooi door.Een boom met zijn kruin in de wolken? Je zou het haast denken, als je de titel leest. Tegenwoordig laten veel kunstenaars die met staal werken hun beelden maken door een lasser. Zelf maken ze het ontwerp, een maquette en werktekeningen. Dat heeft voor- en nadelen.